Voor vandaag hebben we een heel intensief!!! programma samengesteld. Het ziet er als volgt uit:

• 10.00 uur vertrek uit Brouwershaven
• 11.00 uur aanleggen eilandje Ossehoek en oppompen rubberboot
• 12.00 uur vertrek per rubberboot naar Port Zélande
• 13.00 uur lunchen Port Zélande (ja daar doen we t voor)
• ????? uur vertrek terug naar Ossehoek

Wanneer we rond elf uur aankomen op het eiland, pakt Pieter de rubberboot uit de bakskist op het dek. Deze gaat moeizaam uit de kist, het lijkt wel of deze blijft haken. Wat is er aan de hand? In de achterhut zijn een paar maanden terug een aantal kastjes aangebracht voor de regelaars van de zonnepanelen en de schroeven hiervan zijn door de wand in de bakskist gekomen. De rubberboot lag tegen deze wand aan en de uiteinden van de schroeven zijn in het doek/rubber van de boot gekomen. We roepen onze medezeiler Gerard en vertellen over onze ontdekking en hij komt gelijk met speciale lijm aangesneld. Ondertussen heeft Pieter de rubberboot op de railing van onze boot gelegd en vraagt Gerard deze even vast te houden, zodat zij deze tezamen (de boot weegt een kilo of 27) op de kant kunnen leggen. Maar Gerard, een jonge god van 67, pakt de boot aan en maakt een zwaai richting de steiger maar oh jee hij draait verder door en kantelt met boot en al van de steiger af het ondiepe water in.

Pieter en ik zien dit ‘spektakel’ voor onze ogen gebeuren, snellen van de boot af naar het steigertje. Het duurt een paar seconden voordat Gerard weer hoestend en proestend boven water komt. Net op tijd want Pieter staat al in de startblokken om hem na te springen. Gerard maakt al gauw weer een geintje maar hij merkt wel dat zijn been ongelooflijk pijn doet. Eerst maar even rustig ademhalen, geen zeer hoofd en helemaal bij kennis constateren wij. Nu dan maar richting de kant maar hoe??? Hij kan niet richting de keien, dan maar onder de steiger door. Zijn armen en handen raken meer en meer bebloed. Snel de verbandkoffer erbij. Iemand die zich ook op het eiland bevindt, schiet ons te hulp. Gerard heeft veel pijn aan zijn been/knie en we komen tot het besluit om hulp in te schakelen. We bellen de KNRM. Nadat we de menuutjes toets 2 bla bla bla, toets 1 bla bla bla etc. door zijn en de eerste gegevens hebben doorgesproken, verbreekt de verbinding. Dus weer opnieuw het menu langs. Het gaat allemaal moeizaam. Uiteindelijk krijgen we het telefoonnummer van de Kustwacht door, daar moet het incident worden gemeld en dan schakelen zij zo nodig de KNRM in. Ondertussen worden we ook nog gebeld door de brandweer met de vraag waar de ambulance naar toe moet? Mevrouw, we zitten op een eiland oké einde verbinding, een politieboot meldt zich ondertussen communiceren we ook met de kustwacht via marifoon, … jongens heel fijn maar we hebben duidelijk aangegeven dat er geen levensbedreigende situatie is.

• 

• 

Na ca 1/2 uur komt de boot van de KNRM met wel 5 stoere mannen aan boord. Er wordt een drukverband aangelegd en de nodige afspraken gemaakt en papieren bijeen gezocht. Gerard gaat met de KNRM boot naar Ouddorp naar de huisartsenpost en 2 mannen varen de boot van Gerard met Joke aan boord naar de haven in Ouddorp en wij volgen dan met onze eigen boot.

Dat gaat allemaal heel soepel. Dan begint het uren van wachten. Uiteindelijk rond een uur of half 7 in de avond wordt Gerard met krukken in een taxibusje met een been van boven tot onder in het gips afgeleverd. Hij mag er niet op staan. Zijn boot ligt aan een steiger circa 500 m verderop. Nog een uitdaging te gaan. Dit lukt. We maken wat eten en drinken een drankje op de ‘goede’ afloop en morgen kijken we weer verder.

•