Vandaag rusten we verder uit (waar kan je moe van zijn haha).. we ontbijten uitgebreid en gaan dan 2 OV fietsen scoren bij het centraal station, niet zo heel ver lopen vanaf de boot (gelukkig). Er staan er nog 7 op voorraad volgens de app dus het moet lukken. Fluitje van een cent, wel een zadel dat wipt :-), maar ach wat verwacht je voor zo’n prijs.

We maken een rondje door Middelburg en strijken neer voor een kopje koffie voor het stadhuis. En Pieter vertelt mij het verhaal over zijn overgrootvader. Zijn overgrootvader Abraham van Dijk leefde van 1874 tot 1954 in Middelburg en was bakker en “evangelist” van beroep. Pieters tante (Sea van Dijk, zus van zijn vader ) schreef ooit een verhaaltje over hem. (zie het volledige verhaal onderaan de blog).

Verder brengen we de dag op de boot door en Pieter maakt nasi voor 2 dagen.

En we bekijken uiteraard de weersverwachtingen. Zoals het er nu uitziet kunnen we donderdag omhoog naar Scheveningen. En gaan we morgen door naar Breskens, lekker naar ’t strand met deze tropische temperatuur…. onze buren gaan ook die kant op en mogelijk zullen we samen opvaren…

BROOD

Hij was klein en beweeglijk. Vrolijk reed hij zijn bakkerskar door de straten van Middelburg. De handkar was in drie vakken verdeeld: één voor het gewone brood, één voor kleingoed en één voor het Brood des Levens. Dit laatste vak lag vol met evangelisatie-lectuur.  Zo bracht hij het brood en de Boodschap blijmoedig rond. Dikwijls wipte hij even een kroeg binnen in zijn stad. Niet om een borrel; hij was geheelonthouder. Nee, ook daar bracht hij zijn blijde boodschap aan ieder die horen wilde. Soms boden de stamgasten hem een slokje aan. Hij goot dan glunderend de inhoud van het glaasje over zijn schouder leeg op de vloer. “Dat geeft geen troost, mensen. Ik heb iets veel beters voor jullie”, zei hij en getuigde van zijn Heer.

“Van Dijk, jij bent zo thuis in de bijbel. Lees ons hier dan eens een stukje uit voor”, vroeg men hem een keer en hield hem – ondersteboven – een Franse bijbel voor. Frans kende hij niet, maar zijn bijbel des te beter. Hij zag wel, dat de eerste bladzij voor hem lag, en dus begon hij: “In den beginne schiep God de hemel en de aarde… ” en ging zo door tot het einde van het hoofdstuk, dat hij uit zijn hoofd kende. Sindsdien zei men in Middelburg: “Hoe is het mogelijk: bakker Van Dijk kent Frans en dat nog ondersteboven ook!”

’s Avonds las hij. De theologie had zijn hart. Hij was, wat we tegenwoordig noemen: hoogbegaafd. Wat hij las, wist hij voorgoed.

In de meidagen van 1940 werd zijn bakkerij plat gebombardeerd. “Ik heb de geschriften van Schilder kunnen redden”, schreef hij tevreden aan zijn familie. Zijn werk was hij kwijt “Ik ben met gewelddadig emeritaat” noemde hij dat. Nu kreeg hij ruim de tijd om te lezen en te denken. Graag wisselde hij van gedachten met theologen. Niet zelden verbaasde hij hen door zijn kennis en helder inzicht. Vrienden had hij, over alle kerkmuren heen. Vaak wandelde hij ‘langs ’s Heren wegen’. Altijd droeg hij een lange jas en een bolhoed. Een opgerolde paraplu deed dienst als wandelstok. Vrijmoedig hield hij mensen staande, midden op het trottoir. Hij haakte dan het handvat van zijn paraplu aan de rand van zijn hoed. Een potsierlijk gezicht, maar dat deerde hem niet. Hij had zijn beide handen nodig om een levendig gesprek te kunnen voeren!

Aan kinderen en kleinkinderen schreef hij lange brieven in zijn aparte stijl, met mooie volzinnen. Zo toonde hij eens zijn bezorgdheid over een hardwerkende eindexamen-kandidate: “Kind, pas op, dat de kruik, waarin de kostelijke nardus der wetenschap gegoten wordt, niet breekt. Eet goed!” Uren was hij soms van huis. Ook zijn dochter, bij wie hij na het bombardement woonde, wist niet wat hij dan allemaal deed. Tot zijn begrafenis. Daar verschenen ze: veel mensen, die bij de familie onbekend waren. “Hij zocht ons regelmatig op” vertelden zij eenvoudig. “Wij hebben veel steun aan hem gehad”.

Meestal heb ik respect voor mensen als hij, die zichzelf durven zijn, niet gemangeld door de publieke opinie. Maar voor deze man heb ik niet alleen waardering gekend. Ik hield van hem, samen met al zijn andere kleinkinderen.

Hij was onze grootvader.

Sea van Dijk