We besluiten naar een ander plekje op de Grevelingen te gaan. We nemen ons zeilende tuinhuisje weer eens op sleeptouw zodat onze achtertuin ons straks weer een ander vergezicht geeft. ’t Zeilende tuinhuisje wat een ludieke benaming, die hebben we overigens niet zelf bedacht maar beter goed gestolen dan…. juist ja! 🙂
We bemachtigen een plekje op t eilandje Dwars in de weg, een onbewoonde zandplaat van ca 80 hectare.
Wat een rust heerst hier, dat wordt genieten…. Als de koffie op is, gaan we met de bijboot naar Brouwershaven om boodschappen te doen, nog niet eerder gedaan…. als Pieter de bijboot wil laten zakken slaat er een lijn helemaal vast in een blok. Wat nu? Gereedschap erbij, trekken en duwen aan de lijn… muurvast. Dit wordt geen rustig middagje :-, zoeken naar een ander blok in de achterkajuit en dit ligt nooit op de plek die je voor ogen hebt. Maar na opnieuw nadenken en na geordend alle plekken waar ’t zou kunnen liggen af te gaan, wordt onze inspanning beloond! Vervolgens plukt Pieter de lijn aan stukken en komt die los uit ’t blok. Het nieuwe blok eraan, lijnen opnieuw spannen, slot mee, zwemvesten om, boodschappentassen mee, pasje op zak, we kunnen op pad, oh ja Gerard en Carolien hebben ook nog wat boodschappen wensen. De rest verloopt voorspoedig. Bij terugkomst hebben we ’t best warm. Zullen we gaan zwemmen in onze shorty? We hoeven niet te koken want we zijn uitgenodigd bij Gerard en Carolien en hebben dus alle tijd. Miranda moet Pieter eerst nog overreden maar hij doet daarna dapper mee. Wat een verkwikkende duik. Dan ’t zoute water even afspoelen met helaas koud water, maar daar worden we hard van. Hier op de zandbank is natuurlijk geen stroomvoorziening dus kan de boiler niet worden opgewarmd. In de avond genieten we van Caroliens kookkunsten en een goede fles rosĂ©.
