Woensdag 22 juni we gaan weer een stadje verderop ca 42 mijlen en verwachten er 7 uren zeilend over te doen, om 10 uur weg, lekker de stroom mee en dan rond 5 uur daar. De wind is ons gunstig gezind en we lopen al rond half 4 de haven van Bourlogne sur Mer binnen. We zijn hier 4 jaar geleden ook al ‘ns geweest, het is een echte  vissershaven. En nu maar hopen dat er plek is. Van zeilers  hebben we begrepen dat er een steiger in onderhoud is en dat betekent dus minder plekken. We kunnen naast een 48 footer liggen en wat nog fijner is dat de bemanning ons opvangt bij het aanleggen in de box.
Donderdag 23 juni blijven we nog een dagje hier en maken een wandeling richting strand en dan via ’t centrum weer terug. Om de inwendige mens te versterken strijken we neer op een terras. De kaart wordt gebracht … maar die is alleen in ’t Frans. Och jee ’t grote vertaalfeest kan beginnen want op onze vraag of er ook een kaart in ’t Engels beschikbaar is,  ontvangen wij een ontkennend antwoord. We komen uit op een lunchmenuutje en wat wij eruit begrijpen bestaand het uit een soort van flammküchen met prei spekkies ei en daarna een crêpe met citroensaus, jus d’ orange en koffie. Nou kom maar door want we hebben trek! Pfff… het was lekker maar wel veel. Die Fransen houden wel van een stevige lunch blijkbaar. De meesten lunchen met vin of bière trouwens.
Einde middag bekijken we onze verdere reisplannen. Gaan we voor de terugweg of gaan we door naar de volgende Franse stad en wel Dieppe? Daar zijn we nog nooit geweest. Tja wat doet ’t weer… eigenlijk is de wind gunstiger om weer richting ’t Noorden te gaan maar Dieppe lonkt ook wel… ach weet je wat we doen ’t gewoon, op naar Dieppe!