De contactpersoon Frank zal met ons contact opnemen tussen 10.00 en 13.00 uur m.b.t. de levering en plaatsing van het onderdeel. Rond 13.15 uur hebben wij taal noch teken van Frank vernomen en daarom gaat Pieter op het kantoor maar eens polshoogte nemen. Hij krijgt te horen dat het onderdeel vrijdag pas kan worden geleverd. Niet bepaald een express levering dus! Maar ja we zijn wel van hen afhankelijk en zit er niets anders op dan maar weer te wachten.

Dit keer hebben we wel een foto kunnen maken van de zg “loveseats” (strandkorb) waar we eerder over spraken! Je ziet deze overal aan het strand in Duitsland en Denemarken staan.

De monteur en onze contactpersoon (Frank) zijn er om 08.30 uur. We staan de monteur in het Engels te woord en hij antwoordt in het Duits. Whaha en elkaar toch nog heel goed begrijpen. Gezamenlijk gaan we op zoek om de storing te lokaliseren. De monteur is er nog niet helemaal zeker van dat het de windgever in de mast is. Mogelijk dat er een mankement zou kunnen zitten in tussenliggende componenten. En ja hoor al snel is het euvel gevonden, de transducer pod voor de technici onder ons, een analoog naar digitaal converter blijkt te zijn doorgebrand. Een uur later is een vervangend exemplaar besteld bij een Raymarine dealer en zal deze als het goed is morgen per expresse geleverd worden. So far so good.

De rest van de dag besteden we aan het doen van boodschappen, het schoonmaken van de boot en we oefenen het overboord zetten van het reddingsvlot (in veiligheid moeten we allebei getraind blijven 🙂 ). We liggen er weer volgepakt, netjes en afgetraind bij 🙂

Dinsdagochtend zet Pieter de bootapparatuur aan en hij ziet direct dat er wat mis is! De windmeter geeft aan dat er 55 knopen wind staan. HOEVEEL? jaha 55 knopen dat is in beaufort windkracht 12! Dat kan echt niet kloppen. Even hoofdschakelaartje uit en de zaak opnieuw opstarten. Oké dit lijkt te werken. De trossen kunnen los. We zijn nog maar net op weg of het gedonder begint weer. De windmeter is helemaal van slag. Nog een keer opnieuw uitzetten en weer aan. Maar dat werkt niet meer. Pieter is er bijna zeker van dat de windmeter stuk is. Goede nieuws is dat er in Laboe een uitgebreide scheepswerf zit. Men zal wel met een hijskraan de windmeter moeten vervangen. Oh jee dat gaat weer geld kosten.

Gelukkig hebben we de windvaan nog en dienen we nu hierop de zeilen te trimmen. We kunnen hiermee  ook thuiskomen dus niets ernstigs aan de hand maar niet zo relaxt varen want we zullen iedere keer naar het topje van de mast moeten kijken. Zodra we in de buurt van Laboe komen wordt het tropisch warm, we ‘gooien’ de sprayhood naar beneden en zetten de bimini op.

Pieter belt en mailt met een contactpersoon van de scheepswerf. Een lang verhaal kort, de man vraagt of wij morgen bij de scheepswerf langs willen komen om de order te bespreken. Wordt vervolgd echter niet te lang hopelijk want we moeten vrijdag echt door het Kielerkanaal richting huis want 15 juli verwachten onze bazen ons weer!!

We gaan zo langzamerhand terug richting het Kielerkanaal. We moeten minstens twee weken rekenen voor de terugweg. Het is prachtig zeilweer, in korte broek weinig verkeer kunnen we ons logboek bijwerken. Wel blijven smeren want de combinatie zon en wind blijft verraderlijk!

Ca 16.00 uur lopen we Heiligenhafen binnen. Wat een verrassing deze haven. Mooi aangelegde terassen, verschillende winkeltjes en je loopt zo richting strand. De haven Makkum in kwadraat 🙂 Hier willen we wel een extra dagje doorbrengen. We drinken een cappuccino in een soort love seat. Foto vergeten te maken, die volgt later nog wel.
Als we in de avond nog ns de weersverwachting bekijken lijkt het raadzaam om toch morgen maar weer verder te gaan omdat er veel wind in aantocht is. We gaan naar Laboe, de eerste haven na t Kielerkanaal waar we 5 weken geleden begonnen zijn. Leuk, de cirkel is dan rond! Gaan we doen!

Zaterdag gaan we met het pontje over naar het plaatsje Warnemunde om daar ’t kabeltje te scoren. Pieter heeft uitgezocht dat daar een winkel met elektronica moet zitten. Wat een leuk stadje, weliswaar toeristisch maar supergezellig, zelfs al om 09.00 uur in de ochtend!

Het is ook een komen en gaan van enorme cruiseschepen. Bij vertrek gaat er meermalen een zwaar geluidssignaal af. Alle reizigers zien we boven aan dek staan, ook klaar om weer uit te varen 🙂  Is zo’n tocht leuk vragen wij ons af?!

Ach jee de winkel is op zaterdag gesloten! Dan maar aan deze en gene vragen. Er zou ook een Handy shop moeten zijn. Lopen, lopen en nog ns lopen en vragen en vragen, dan eindelijk de shop gevonden, maar de bewuste kabel hebben ze niet! Eerst maar kopje koffie voor de volgende zet :-). Het moet dan de trein naar Rostock worden, want morgen is het zondag en we weten niet of de winkels dan open zijn.

Zo gezegd zo gedaan. Kaartjes kopen, spoor zoeken etc.. op het perron van de hauptbahnhof Rostock een klein dilemma…tja welke kant uit….. omdat pieter zich al eerder georiënteerd heeft, heeft hij wel een idee van richting. We lopen en lopen en lopen alles voor ’t kabeltje. Van telefoon- tot computerwinkel, we krijgen steeds een nee te horen op onze vraag. Als tip krijgen we dat er een Saturn verderop moet zitten. Onze onderstellen beginnen inmiddels wat te protesteren, maar we slaan er geen acht op. Wanneer de Saturn in zicht is, gaat Pieter naar binnen en duikt Miranda een tegenoverliggende schoenenwinkel in. Mijn zolen zijn zo versleten dat ik een nieuw paartje scoor 🙂 🙂 alle twee blij, kunnen wij de terugweg weer beginnen. Maar dit keer pakken wij een tram richting de hauptbahnhof, wel met een omweg want een Duitse dame heeft ons verwezen naar een tram in verkeerde richting. Geeft niet ’t houdt ons van de straat (oh nee op de straat 🙂 ) na 6 uren lopen en reizen keren wij vermoeid maar voldaan terug naar de boot.
En het goede nieuws is, Pieter heeft de AIS kunnen maken!!!!!
Zondag toch een sauna genomen in het prachtige naast de haven liggende resort. Ondanks de protesten van Miranda dat je bij 25 graden geen sauna induikt. Pieter wil zooo graag dat zij niet kan weigeren. En genoten hebben we!!

Een vlaggenwissel staat vandaag op het programma. We zeilen van Zuid Denemarken naar Noord Duitsland. We gaan de plaats Rostock aandoen, welke ligt in voormalig Oost Duitsland. Ook heeft Pieter bij deze haven een mooie spa gezien. Daarom een reden temeer om hiernaar toe koers te zetten.

Als de weerinformatie klopt moeten we deze tocht ca 50 mijlen volledig kunnen zeilen maar je weet t nooit met de wind. De eerste 20 mijlen verlopen goed maar dan wijkt de wind af van de voorspellingen en gaan we toch maar de laatste ca 10 mijlen op de motor varen. Het is inmiddels half vijf 5 we zijn vertrokken om half 9, een volledige werkdag 🙂 dus, en willen wel een haven gaan binnenlopen.

Op de webcam van de haven zijn er genoeg boxen beschikbaar. Van dit gebied hebben we geen gedetailleerde kaart dus moeten het hebben van de kaartweergave die in de plotter zit.

Wat opvalt is dat de Noord Duitse kust tov die van Denemarken alweer nagenoeg vlak is.

Pieter ontdekt dat onze gegevens niet worden weergegeven op de AIS (Automatisch identificatie systeem). Andere schepen kunnen via dit systeem oa zien je type boot, naam van de boot, bootlengte, hoeveel knopen je vaart etc. We weten niet hoelang dit al niet heeft gewerkt, wel is van belang voor eigen veiligheid dat dit wordt gemaakt. Hiervoor dienen we een kabeltje aan te schaffen. Oké we hebben weer een missie! De gemaakte plannen (sauna zaterdag en zondag varen naar Rostock) gaan over boord!

Gisterenavond worden wij gewaarschuwd door de schippersvrouw voor ons. Ze heeft zojuist het Deense weerbericht gehoord en morgen wordt het slecht weer, windkracht 8 en de wind komt uit het westen. They’ll stay tomorrow in Rodvig. we thank them for the warning. Pieter raadpleegt gelijk alle onze weerinformatie bronnen online maar ziet niets hiervan terug. ???? In de nacht zwelt de wind aan, onweert het wat en regent het flink maar daar blijft het ook bij.

De volgende ochtend zien we de Deense buren al vroeg vertrekken. Er wordt niet meer gerept over het slechte weer 🙂

Ook wij gaan de lijnen losgooien en rond half 9 zitten we op het water richting Klintholm, wederom een klein stukje zeilen. De Bateleur stelt ons niet teleur en loopt lekker door het water. We varen niet ver uit de kust langs schitterende krijtrotsen.

Na ca 2 uurtjes zeilen gaat de wind met ons aan de haal, hij draait steeds van windrichting en dat maakt het zeilen niet heel comfortabel. Pieter is het op een gegeven moment zat en start de motor, het laatste stukje dan maar niet zeilen. Rond 13.00 uur lopen we een schitterend, klein, maar zeer goed onderhouden haventje binnen en vinden snel onze plek.

Vandaag gaat het dan écht gebeuren. We gaan het pronkstuk de Sontbrug onderdoor. De in totaal 16 km lange verbinding tussen Denemarken en Zweden over de zeestraat de Sont. Er loopt een spoorlijn en een weg over. Een enkele ticket per auto kost ca € 37,-.

Nadat we de nodige plaatjes hebben geschoten, zetten we koers richting Rodvig. We hebben voor dit haventje gekozen omdat we niet teveel mijlen willen maken. Het haventje zou niet veel faciliteiten hebben. Jammer want we hebben van 2 weken was liggen en daar moeten we nodig wat mee. Als we een haven binnen zijn gelopen dan maken we altijd als eerste een rondje om te betalen en de toilet- en douchegelegenheden te inspecteren 🙂 Zo ook deze dag. Het haventje ziet er best aardig uit en halverwege ons rondje zien we 6 SPIKSPLINTERNIEUWE was- en droogmachines staan. Als we deze en de bijbehorende muntenautomaten uitgebreid aan het inspecteren zijn, komt er een Deen vertellen, dat wij de primeur hebben, de wasserette is vandaag net geopend.

Dat heeft zo moeten zijn. Hoe handig 3 wassen tegelijk wassen en daarna hetzelfde ritueel 3 wassen in de droger!! In 2 en een half uur tijd ligt alles weer keurig en de kasten.

Een prachtige zeildag met een hoeveelheid wind dat we net kunnen “mannen” met volle zeilvoering, al lopen we een aantal keren uit het roer. Zoals op kaartje (track) te zien is het scherp aan de wind en moeten we een stuk laveren. Wanneer we in de buurt van de haven komen zien we de brugpijlers van de beruchte serie “The Bridge” al aan de horizon prijken. Kijken of detective Saga tijd voor ons heeft… 🙂

Het zijn niet veel mijlen en daarom staat voor de middag een bezoek gepland aan Malmo. En wat denk je …… we kunnen in de haven 2 fietsen gebruiken gratis en wel. Even wat opfrissen en weer op pad. Het is hard werken. Pieter loodst ons als een gids die al jaren in Malmo bivakkeert door de stad (kleine noot: centrum staat overal met bordjes aangegeven, maar toch! ik doe het hem niet na.)

Met de trein gaan we aan het begin van de middag naar het centrum van Kopenhagen. Het zijn maar 2 zones. Leuk om je even op een andere manier te verplaatsen. We zijn wel door het kleine muntgeld heen, even een mouw aan zien te passen op de terugweg 🙂

We wandelen eerst de ene kant op en dan de tegenovergestelde kant. Goed gegokt. Twee heel verschillende gezichten van de stad. Ene deel veel oude gebouwen en het andere deel meer attractie-achtig, we zien een groot themapark en een circustheater.

In dit laatste deel drinken we een heerlijke kop koffie met wat lekkers erbij. Wat een prachtige zaak, zou wat voor Georgette zijn!!

Op de terugreis is het zoeken naar het juiste spoor. Het is allemaal wat hectisch en voor we het weten zitten we al in de trein. De kaartjes?????!! We verzinnen wel wat als we worden aangesproken. Het is niet anders 🙂