Rond een uurtje op 7 zijn we klaar voor vertrek. Ons doel is de Oostzee! Endlich!
Het is ca 96 km door het Kieler kanaal. Benieuwd wat ons te wachten staat. Zal dit Noord-Oostzeekanaal te vergelijken zijn met ons Noordzeekanaal (21 km lang)? Langs het kanaal staat dmv bordjes elke km aangegeven. We besluiten ieder steeds 10 km sturen voor onze rekening te nemen. ‘Handsturen’ en ‘motor in bedrijf’ is namelijk verplicht op dit kanaal. Miranda houdt Pieter goed in de gaten want hij wil nog wel eens smokkelen 🙂
Gisteren toen we nog in de haven lagen, kwam het ene grote schip na de andere voorbij. Nu is het echter super rustig en dobberen/motoren we lekker voort. Heel af en toe komt er een grote tegenligger voorbij maar voor de rest is het een appeltje eitje en niet te vergelijken met ons Noordzeekanaal dat veel drukker bevaren is.
Een voorbeeld en dit is nog maar een kleintje!
We verwachten tussen 4 en 5 uur wel in de haven bij Laboe te zijn. Lekker idee dan kunnen we op ons gemak douchen en een hapje eten. We moeten nog wel even de sluizen door. Even??? Als we vlak voor de sluizen komen zien we al verschillende jachten gestapeld bij de wachtsteiger liggen. Voornamelijk kleine boten en de regel is dat je aanmeert aan een schip dat even groot of groter is. Wat nu? En je zal t altijd zien de wind zwelt flink aan. Pieter besluit nadat we alle opties hebben bezien om aan te meren aan een schip dat als 3e op een rij ligt. Even de bemanning vragen of het goed is. Ja hoor na wat overleg kunnen we aanleggen. Alle bemanning, 4 man sterk, komt aan dek. We geven de lijnen aan en laten de boot op keurige wijze naar het andere schip glijden. So far so good! Ach nein, wir mussen sagen es hat geklappt.
We krijgen van deze Nederlandse mensen te horen dat ze al 2 uren wachten om te kunnen schutten (leuk woord het betekent door de sluizen varen). Ongeveer 2 uren gaan voorbij en iemand roept dat we los kunnen. Ha ha dat wordt een pikkenhaakgevecht want de laatste mensen zoals wij kunnen als eerste los. En dat veroorzaakt altijd een hoop reuring want degenen die als eerste waren stuiven nu alle anderen voorbij richting de sluis. Iedereen is op zijn qui-vive. Maar wat gebeurt er nu?? de sluizen sluiten zich alweer!! Nee hè! Hele spul kan weer terug. De beroepsvaart mag (elke schutting weer) eerst. Wat een feest.., Nou niet echt!
Tja waar gaan we nu weer liggen wachten. Het is tenslotte een drukte van belang en de wachtsteiger is overvol. Iets verderop liggen grote bolders let wel hele grote bolders om aan te meren voor de zeevaartschepen. Deze bolders liggen wel heel dicht bij de kade en de grote vraag is hoe diep is het daar en, dat met de wind die nog steeds de boel tegenwerkt. Verderop ligt een marineschip al vast tegen de grond althans dat dachten wij. Pieter gebruikt de luwte die dit grote schip verschaft om toch een poging te wagen om aan een bolder aan te leggen. Dit lukt! Zo nu maar afwachten totdat we worden opgeroepen door de sluiswachter. Dit geintje heeft in totaal 4 uren geduurd. Dan nog de sluizen door dit is een heksenketel op zich. Tussen de grote schepen door en dan samen met ca 20 andere zeiljachten een plekje vinden aan de sluiskade of aan een andere boot. Pas op het allerlaatste moment moet je handelen! Je begrijpt dat dit met veel geschreeuw gepaard gaat. Gelukkig komt het bij ons alles goed, al liggen we achter twee schepen die dwars in de sluis zijn beland. Tijd om praatje te maken met de buren, Engels, Nederlands en Duits door elkaar, maar we begrijpen elkaar allemaal opperbest, we hebben immers dezelfde “hobby”.
Eindelijk 5 uren later dan gepland komen we bij de Yachthafen Baltic Bay in Laboe aan, Het is inmiddels half 9. Kunnen we niet beter een camper kopen, schijnt ook heel hot te zijn en heb je geen last van dit euvel 🙂 maar wel weer last van files natuurlijk 🙂 .
We weten nu al dat we morgen een pauze inlassen en eens uitgebreid gaan bestuderen welke kant we uit willen.