De beslissing is na rijp beraad, zoals je hieronder kunt zien,  genomen.

Onze volgende bestemming is Bruinisse en is in 4 uurtjes te doen. Dit houdt o.a. in dat we 3 sluizen passeren. Wij moeten dan met de schutting mee van de beroepsvaart omdat we 19,5 meter hoog zijn. Gerard kan door de jachtsluizen (en dit kan met een mast tot 18,5 meter) en krijgt daarmee een grote voorsprong. 
Hoe gaat dat nou zo’n sluis/brug doorvaart. Voor ons begint het voor de Volkeraksluis (deze ligt ter hoogte van Willemstad). Hier verloren we vorig jaar een stootwil en sloeg een lijn vast die vervolgens moest worden doorgesneden. We zijn zeg maar meer dan scherp :-). In zo’n beroepsvaartsluis zijn de aanlegpunten natuurlijk berekend/gemaakt voor grote schepen en is het aanleggen voor ons als jacht minder makkelijk. Pieter heeft de sluiswachter opgeroepen en we krijgen de instructie om achter de beroepsvaart aan stuurboord (rechts vd sluis) aan te sluiten. Tot uw orders Sir! 😉
Wij wachten geduldig tot de grote jongens in de sluis liggen, wat voelen wij ons nietig met onze 14 meter tussen deze schepen van gemiddeld genomen 100 meter :-). Dan sluiten wij aan aan stuurboord achter het daar liggende vrachtschip. Het vrachtschip aan bakboord daarvan draait nog steeds de schroef hetgeen voor veel waterverplaatsing zorgt.

Door de marifoon schalt keer op keer de oproep: Bluemotion achteruit..Bluemotion  achteruit… Bluemotion achteruit!! Nou dat gaat niet over ons, maar Pieter heeft al snel door dat het alleen maar over ons kan gaan omdat wij het enige jacht in de beroepssluis zijn. Bateleur, Bateleur hier de Volkeraksluis! Ja Volkeraksluis hier zeiljacht Bateleur. Sluiswachter: U moet achter de beroepsvaart gaan liggen, u moet luisteren naar hetgeen u wordt gezegd. Pieter: ik lig achter de beroepsvaart maar als u wil dat ik verder naar achteren ga zult u eerst het schip naast mij moeten aanroepen en verzoeken zijn schroef uit zijn werk te zetten. Daarna zeker 5 minuten ijzige stilte. Maar dan gaat de schroef inderdaad uit en kunnen wij de lijnen losgooien en in zijn achteruit en opnieuw onze lijnen vastmaken aan de bolders/trap in de sluismuur. Gelukkig dit verloopt soepeltjes 🙂 en kort daarna sluiten achter ons eindelijk de sluisdeuren. Bij het uitvaren bedankt Pieter de sluiswachter nog even voor de service. Heb ik wat gemist ha ha. Dit was sluis nummer 1  ……

De volgende sluis, hier ga je van zoet- naar zoutwater en de schutting hiervan duurt daarom ook langer, heet de Krammersluis, deze ligt ter hoogte van Bruinisse. Wanneer wij komen aanvaren gaan de sluisdeuren net dicht. Van de sluiswachter krijgen wij de opdracht, en wij luisteren heel goed 🙂 :-), te gaan liggen achter de remming en af te wachten (houten langgerekt raamwerk bij sluis of brug aan de oever in het water). Na een uurtje afwachten beginnen wij toch wat ongeduldig te worden.
Pieter vraagt de sluiswachter of wij de volgende schutting ook mee kunnen, waarop de wachter antwoordt dat dat wel zijn bedoeling is. Het is superdruk met vrachtschepen…   vanuit de verte komt er nog 1 aangestoomd, oke daar wachten we ook nog even op… tuurlijk!! Na bijna 1 1/2 uur mogen we mee. Joehoe, wij komen eraan.

Sluisnummer 3, de Grevelingensluis (vlak na de Krammersluis) dat gaat aanzienlijk vlotter. Binnen 15 min liggen we in de sluis. Na de sluis volgt er nog een brug, welke alleen voor ons omhoog moet, de andere vaart kan eronder door. Zeiljacht Bateleur, Zeiljacht Bateleur, hier de Grevelingensluis. Ja wat nu weer…Ik krijg de brug niet open…. het is inmiddels een uurtje of 4 … pffff…. we horen niets meer van de wachter; wel zien we na 20 min een monteur richting de sluis lopen….. weer een minuutje of 5 later, wat zien we nu? De brug gaat omhoog… jaaah we mogen!! Op naar Bruinisse!!!!!!

8 uren later ipv de begrote 4 uren liggen we in de haven van Bruinisse. Het kan zo maar anders lopen… en heel vervelend Pieter zijn rug speelt behoorlijk op. Rusten en aan de paracetamol.