Le Havre wat een stad, grootste van Normandie met ca 170.000 inwoners, staat als enige stad op de lijst Werelderfgoed van Unesco. Dit vanwege de vele moderne architectuur. In 1945 werd de stad zwaar gebombardeerd. Daarna heeft architect Auguste Perret de stad een nieuw gezicht gegeven, hij maakte als eerste gebruik van systeembouw, systematisch gebruik van een modulair patroon en het innovatieve gebruik van de mogelijkheden die beton biedt. Helaas kan ons de stad niet zo bekoren, maar wij hebben ook geen verstand van architectuur 😁. 

Op 3 juli maken we een uitstapje, een half uurtje met de bus (niet echt Pieter zijn ding 😆) naar Honfleur (ik maak er Bonfleur van) 2 immens hoge bruggen over (waarvan één over de Seine 2km lang en 214 meter hoog). Het stadje is werkelijk très Bon!

Intussen wachten en wachten we op het betere weer en dan vooral minder wind. Het raast en het raast maar voort. We rekenen en rekenen en rekenen, wind, golfhoogte, tij, stroming… De boot maakt zelfs aan de steiger behoorlijke slingeringen, speciale voorzorgmaatregelen zijn vereist.

Aanvankelijk hebben we onze hoop gevestigd op vrijdag 5 juli maar zondag 7 lijkt toch nog iets gunstiger te zijn. Als we Cherbourg redden, dan is de volgende stap De Kanaaleilanden. Zal het ons lukken?? Vooral de ‘hoek om’ richting Cherbourg kunnen wind, golven en stroming het ons heel lastig maken! 

We zullen ons dus nog 2 dagen langer moeten vermaken en nu wil het feit dat het vrijdag 5 juli hier feest is, de Olympische vlam komt namelijk door de stad! Ben benieuwd. gauw op zoek naar info over deze happening. 

En dan zaterdag nog maar een uitstapje plannen. Het is Pieter naar Honfleur zoooo bevallen 😉