Om 08.30 stapt de monteur van Volvo Penta aan boord, nadat de motor gestart is en hij enige metingen heeft verricht komt ook hij tot de conclusie dat de spanningsregelaar van de dynamo defect moet zijn. met twee paar handen is de nieuwe dynamo snel geplaatst. Proefdraaien en dan blijkt…….. het euvel niet verholpen te zijn. O jee wat nu, nog maar eens wat metingen verrichten.

Omdat wij meerder accu-groepen aan boord hebben is er na de dynamo een laadregellaar geplaatst. Het vermoeden is nu dat deze waarschijnlijk de oorzaak van het probleem is. De monteur belt een hulplijn en ja dat zou kunnen, gauw terug naar de zaak om te kijken of er een “op stock ligt”. Na een half uur is hij terug met een soortgelijk exemplaar. Snel uitwisselen en ja hoor storing verholpen. Even snel € 500,= aftikken en we kunnen weer verder.

Op naar het eiland Tuno. Wat een verrassende aankomst, een klein eiland, waar de tijd lijkt stil te hebben gestaan.

We maken gelijk maar een korte wandeling en bij het eerste de beste ‘restaurant’ trakteren wij onszelf op een heerlijk wijntje. De eigenaren denken waarschijnlijk dat wij wijnkenners zijn en ‘halen ons over’ voor een kleine wijnproeverij, pffff als dat maar goed afloopt?!

De zaterdag en Pinksteren vermaken wij ons in de haven en omgeving. De haven heeft verschillende faciliteiten, net zoals op een camping.: watersportzaak, twee restaurants, ijssalon, speeltuin en petanque (= jeu de boules). Zullen we een potje wagen? Ja maar dan hebben we ook speelballen nodig en die hebben we niet. Eens even kijken in het kastje dat erbij staat. Wat? Er ligt gewoon een setje in. (Geweldig dat dat zomaar kan.) Oké, kom maar op dan! Tot 21 punten. Pieter loopt in begin al snel uit, maar Miranda laat zich natuurlijk niet kennen en het spel eindigt in een 21 -17 voor Miranda! Waar is mijn trofee??

De voorspelling geeft weer dat we windvlagen kunnen krijgen van 30 knopen (7 bft). We leggen wat extra lijnen aan, dat geeft altijd een veiliger gevoel. Op eerste Pinksterdag als wij wakker worden, zijn we door ons elektra tegoed en Pieter wil de steiger op klimmen om dit aan te vullen. Maar wat is dit nu, we zijn zover gezakt dat de steiger bijna onbereikbaar is geworden. Sta je toch even raar te kijken! Gelukkig is Pieter vroeger acrobaat geweest en staat hij zijn mannetje.

Tweede Pinksterdag moeten we verhuizen van box, want de vaste liggers komen vandaag terug. Er is een plek voor langere tijd vrij, precies bij binnenkomst van de haven waar je een geweldig uitzicht hebt over het water. Miranda wil graag met de kuip naar het water toe liggen en dat gaan we doen. Yes!! Je kan alle boten die binnenkomen en de haven verlaten voorbij zien komen, gezellig.Gelijk maar eens even een onderzoek doen onder de Deense schippers. We zien 26 boten voorbij komen en niet 1 daarvan is een vrouwelijke schipper, allemaal mannelijke. Oké op dit gebied zijn de Denen in ieder geval traditioneel ingesteld!

We beginnen wel wat onrustig te worden. merken we. We willen graag weer verder zeilen en nieuwe indrukken opdoen. Duimen maar dat de monteur morgen om 08.00 uur op de steiger staat, zodat we daarna direct de lijnen kunnen losgooien. We willen naar het eiland Tuno. Een geliefd eiland bij de Denen (soort Vlieland voor de Nederlanders) , er rijden geen auto’s. Omdat de Pinksteren voorbij is verwachten wij er snel een plekje te kunnen vinden. Ja je moet overal over nadenken en rekening mee houden. We hebben het heus niet makkelijk!?! 🙂 🙂

Stipt 09.00 uur belt Pieter met de monteur van Volvo Penta om te vragen wanneer hij de dynamo komt controleren. Tja de monteur had er niet bij stilgestaan dat woensdag voor de Denen een nationale feestdag was en daarom kon  de order pas donderdag ipv woensdag worden geplaatst. Hij verwacht de order mogelijk nog tussen 10.00 en 13.00 uur en anders wordt het dinsdag mijnheer want maandag is het tweede Paasdag, Dinsdag?? dat betekent nog 4 dagen wachten?

Even een tegenvaller maar kom op, het is echt geen straf om hier in de marina te verblijven. Rond 13.30 uur bellen we weer met de monteur, de order is niet binnengekomen, dinsdag om 08.00 uur staat hij op de stoep, in ons geval op de steiger.

We doen de rest van de middag wat kleine klusjes, maken een wandeling en vergrijpen 🙂 ons aan een Deens ijsje. 

Na een woelige nacht (begrijp ons niet verkeerd,  het schip rolde maar heen en weer, fluitende masten en krakende lijnen) is het wachten op de monteur  begonnen. We maken er daarom maar een luie ochtend van.

Na een zelfgemaakt heerlijk ontbijt bacon and egg’s en een koffie met opgeschuimde melk lassen we ‘me time’ in. Dat doen we in Nederland ook wel eens en dat houden we op reis ook aan: ieder doet zijn eigen ding.

’s Middags gaan we met de bus naar Aarhus. Dit is de twee na grootste stad van Denemarken. De busrit duurt ca een half uur. Eerst maar eens uitzoeken waar we de bus kunnen vinden hoe vaak deze rijdt en hvor meget (is deens voor hoeveel kost het). 

Aarhus; een stad met ongeveer 350.000 inwoners, zeer gemoedelijk voelt het aan, we voelen ons er wel op ons gemak. Wat wel opvalt is dat er veel alcohol op straat gedronken wordt. Als wij op een terrasje plaatsnemen en twee tonic bestellen vraagt de serveerster ook verbaasd of we geen alcohol willen drinken. Een stad met veel variatie in bouwstijlen, culturen en gezichten.

Over Aarhus hebben we van meer mensen gehoord dat dit een heel aardige stad moet zijn. Daarom gaan vandaag de zeilen bij en varen we die kant op. Pieter belt nog even met de monteur van de Volvo Penta dealer voor de dynamo die niet goed werkt. Yes de monteur kan  the dutch sailors wel helpen, het wordt donderdag of vrijdag. Hij bestelt alvast een nieuwe. Nou prima wij zijn blij. We moeten wel naar een andere haven want dat is voor de monteur handiger. Geen probleem voor de dutch sailors. U vraagt en wij draaien 🙂  De bestemming wordt 5 mijl noordelijker dan Aarhus, het plaatje Ega, waar we zullen wachten op de diensten van Volvo Penta. Toch wel makkelijk zo’n wereldwijd netwerk :-), je geeft het serienummer van de motor op en zij weten direct om welk type onderdelen het gaat.

Helaas valt halverwege onze trip de wind nagenoeg geheel weg en wordt het voor de rest motoren.
Mooi de tijd om via video WhatsApp een verjaardagsliedje voor de jarige vader van Miranda te zingen en te feliciteren, Hieperdepiep HOERA! en nog vele jaren!

En vandaag was het echt de eerste dag op het water dat we de zeilpakken konden verruilen voor korte broeken. En zonnebrand blijven smeren.

Om 15.30 lopen we de haven van Ega binnen, vinden al gauw een vrije box en strijken neer met een welverdiende (vinden wij zelf) borrel in de kuip. Proost!!

Vandaag is het wasdag, incl. beddengoed! Ook moeten de voorraden worden aangevuld en een gasflesje moet worden gekocht. Net als thuis eigenlijk, alleen wat bewerkelijker 🙂 .. in elke haven en dorp steeds opnieuw je weg zoeken.
Maar we klagen niet, we doen ’t met veel plezier.

We maken nog steeds gebruik van de mountainbikes en crossen door ’t stadje Bogense met volgeladen tassen aan het stuur. ‘T gaat allemaal net goed.
Gisteren heeft Miranda 2 leuke zeiljassen in de uitverkoop gezien en na er een nachtje over te hebben geslapen, gaan we deze kopen.

Bij het havenhoofd (de ingang of uitgang van de haven, het is maar hoe je het bekijkt) van Bogense staat dit naar wij wel mogen zeggen bijzondere beeld. Wat het precies moet voorstellen weten we niet. Een fles wijn voor wie ons hier wat meer over kan vertellen.

Aan boord hebben we ook twee nieuwe vriendjes, een koppeltje zwaluwen dat van ’s ochtend vroeg tot in de avond ons vermaakt met getjilp op de railing.

Gisteravond toch nog even naar de supermarkt gelopen om wat vers brood te halen. Deze ochtend in het kader van doe eens wat anders springen we vroeg uit de veren en trekken gelijk de wandelschoenen aan. Actie! Eerst eens een flinke wandeling maken en natuurlijk willen we beiden niet voor elkaar onder doen, dus wordt het een flinke afstand.
Voordeel?, het ontbijt smaakt daarna veel lekkerder. Of je ‘m echt verdiend hebt. Moeten we vaker doen! (Herken je dat? 🙂 )

Daarna trossen los, we willen bijtijds in Bogense zijn, kunnen we er nog wat rondsnuffelen. Gelijk buiten de haven de zeilen hijsen en, zie de route, slingerend door de fjord richting Bogense.

Al vroeg komen arriveren we in de haven en vinden snel een vrije box, eigenlijk zijn er genoeg vrije boxen, de haven is meer dan voor de helft leeg. Seizoen is duidelijk hier nog niet begonnen. Op weg naar het havenkantoor gelijk maar, betalen bij de automaat, erg onpersoonlijk hier maar aan de andere kant ook wel weer gemakkelijk. Havenmeester is normaal alleen van 08.00 tot 10.00 aanwezig. Toevallig komt hij aanlopen als we voor het havenkantoor de daar opgestelde mountainbikes aan het bekijken zijn. We vragen hem “is it possible to rent these bikes” zijn antwoord is resoluut “NO”. Okay denken wij, wel jammer en willen verder gaan. Totdat hij zegt “you cannot rent them, you can use them for free” Okay dat klinkt een stuk vriendelijker en op de vraag voor hoelang we er dan gebruik van kunnen maken geeft hij aan tot wanneer wij willen. Top, gelijk maar op de ‘bikes’ het stadje verkennen.

We worden om 07.30 wakker, rolluik open en………… het ZONNETJE schijnt. Ontbijten, boot klaar maken en vertrekken, zijn we lekker op tijd in de volgende haven. We verlaten Arosund en het eerste stukje voor de wind alleen op de fok (voorzeil) daarna hijsen we ook nog het grootzeil en halen een lekkere snelheid van ongeveer 5 knopen. We blijken niet alleen op het water te zijn, nog niet zo druk gezien hier op de Oostzee. Wat opvalt is, dat we bijna (zeg maar geen) Nederlanders meer tegenkomen. Zeker nog te vroeg in het seizoen. Onderweg bellen we nog even met thuisfront, kleinkinderen vinden het altijd leuk om te video WhatsAppen. Daarna tijd voor een bakkie koffie. Heerlijk genieten in het zonnetje en dan ineens …. blazende geluiden, achter ons! Ach een aantal bruinvissen achter onze spiegel (achterkant van het schip). Tot aan Middelfart mogen we nog 3 keer deze dolfijnachtigen voorbij zien komen, zijn het dezelfde?? Helaas zijn we elke keer te laat om er een foto van te maken.

Na ongeveer 3,5 uur bereiken we Middelfart. Er wordt hier gewerkt met rood/groene bordjes aan de steiger, rood bordje box is bezet of boot komt vandaag terug, groen bordje box is vrij. Oké daar gaan we, 1e box, we liggen bijna vast en dan roept de buurvrouw: “deze mensen komen vandaag terug”. Oké wij naar box 2, deze is te smal en hier komen we niet in. Box 3, we liggen afgemeerd en zien dan dat onderaan het groene bordje nog een bordje hangt met de tekst “zondag om 13.00 uur terug”. Trossen los en dan toch maar weer naar een andere box. Box 4 (en dat met die uitbundig schijnende zon, inmiddels hebben wij in ons zeilpak te maken met een aanzienlijk stijgende lichaamstemperatuur) we liggen afgemeerd en gaan naar het havenkantoor om te betalen. Komen terug en bordje is van groen naar rood gedraaid, ja blijkbaar komen deze mensen dus ook vandaag nog terug. Even vragen bij een paar boten verder, tja mevrouw weet wel een box welke de komende dagen leeg is. Box 5, veel te smal, we lopen na een meter al vast tussen de palen. Weer verder zoeken en gelukkig zijn er ook nog behulpzame Denen die aangeven dat naast hun, de box enkele dagen vrij is, dit wordt dan box 6. We glijden krap tussen de palen deze box binnen en hebben ons portie box in/box uit wel gehad voor vandaag. We beheersen de techniek nu uitstekend! 🙂

Deze dag brengen wij ook nog in Arosund door. Op de krakkemikkerige havenfietsen wat brood halen bij een nabijgelegen campingwinkeltje. En in de middag lopen wij wat rond en staan onszelf eindelijk een echt Deens ‘ijsje’ toe. Deze zijn echt enorm groot, de hoorn is zeker 3 keer zo groot dan die van ons, en dan moet die hele hoorn natuurlijk gevuld worden met flinke bollen ijs en afgeroomd met strawberry foam!! Niet echt een straf 🙂 maar dit moeten we maar niet elke dag doen.

31 mei 2019, we zijn inmiddels 2 weken onderweg. We gaan naar Aarosund een plaats aan de oostkant van Jutland. Het is bewolkten er staat wel wat wind. In het begin kunnen de zeilen omhoog maar al gauw valt de wind weg. Wat een gedoe… 😉

Het water is net een donkere spiegel omrand door het groen van de omringende eilanden. Mooi om te zien… veel water en toch weer heel anders dan op t IJsselmeer of verbeelden wij ons dit nou maar?!