Vrijdag 24 juni we verlaten rond half 9 de haven. Er staat weinig wind en de wind staat voor ons niet gunstig. We proberen wat te kruisen om toch te kunnen zeilen maar na ca 2 uren liggen we nog steeds ter hoogte van de haven, dat schiet niet op en Pieter wordt ongeduldig. Hij is er klaar mee, gooit de boot overstag en zegt dan gaan we maar naar ’t Noorden richting Nieuwpoort. Maar ook dit levert geen verbetering op in knopen. Maar wat is dit nou, we wisten toch dat we moesten motoren richting Dieppe, opper ik. Huppekee en weer overstag richting Dieppe, heel komisch, motor aan en fok in, Dieppe we komen eraan, nog even zeker 8 uren varen op de motor! 🙁
Het is erg rustig op t water, en daardoor niet moeilijk navigeren. Ondertussen vermaken wij ons met het turen naar de krijtrotsen en het spotten van zeehondjes. Regen en zon wisselen zich af en dan rond 19.00 uur bereiken we de haven van Dieppe. Yes we made it! Laat de reis hopelijk de moeite waard zijn 🙂

Zaterdag 25 juni eerst maar wat uitslapen, douchen en de omgeving verkennen. Het is hier verrassend mooi en knus, goed dat we toch onze reis naar hier hebben doorgezet.

Er is ook markt en we wandelen langs de kraampjes. Naast groente fruit en brood scoort Pieter zelfs 2 ’t-shirts, leuk aandenken. In de middag doen we wat klusjes op de boot (Pieter maakt zelf een fruitnetje, bewonder hieronder het resultaat) en in de avond gaan we uit eten. De slakken laat ik graag aan Pieter over 🙂

Dan rijst de vraag natuurlijk weer: wat wordt onze volgende bestemming, tenslotte moet ik woensdag 13 juli weer gaan werken en moeten we de terugreis alweer gaan inplannen….

Zondag 26 juni We blijven hier nog een dagje en dan gaan we maandag weer terug naar Boulogne-sur-Mer. Als we opstaan schijnt ’t zonnetje, dat kadootje hebben we alvast zitten. We wandelen wat, spelen rummikub, bereiden alvast de spaghettisaus voor morgen en eten in de avond soep met stokbrood mee bij Gerard en Caroline.

Woensdag 22 juni we gaan weer een stadje verderop ca 42 mijlen en verwachten er 7 uren zeilend over te doen, om 10 uur weg, lekker de stroom mee en dan rond 5 uur daar. De wind is ons gunstig gezind en we lopen al rond half 4 de haven van Bourlogne sur Mer binnen. We zijn hier 4 jaar geleden ook al ‘ns geweest, het is een echte  vissershaven. En nu maar hopen dat er plek is. Van zeilers  hebben we begrepen dat er een steiger in onderhoud is en dat betekent dus minder plekken. We kunnen naast een 48 footer liggen en wat nog fijner is dat de bemanning ons opvangt bij het aanleggen in de box.
Donderdag 23 juni blijven we nog een dagje hier en maken een wandeling richting strand en dan via ’t centrum weer terug. Om de inwendige mens te versterken strijken we neer op een terras. De kaart wordt gebracht … maar die is alleen in ’t Frans. Och jee ’t grote vertaalfeest kan beginnen want op onze vraag of er ook een kaart in ’t Engels beschikbaar is,  ontvangen wij een ontkennend antwoord. We komen uit op een lunchmenuutje en wat wij eruit begrijpen bestaand het uit een soort van flammküchen met prei spekkies ei en daarna een crêpe met citroensaus, jus d’ orange en koffie. Nou kom maar door want we hebben trek! Pfff… het was lekker maar wel veel. Die Fransen houden wel van een stevige lunch blijkbaar. De meesten lunchen met vin of bière trouwens.
Einde middag bekijken we onze verdere reisplannen. Gaan we voor de terugweg of gaan we door naar de volgende Franse stad en wel Dieppe? Daar zijn we nog nooit geweest. Tja wat doet ’t weer… eigenlijk is de wind gunstiger om weer richting ’t Noorden te gaan maar Dieppe lonkt ook wel… ach weet je wat we doen ’t gewoon, op naar Dieppe!

Maandag 20 juni de tocht naar het Franse Dunkerque (bekend om de evacuatie uit Duinkerke mei 1939) staat op het programma, 35 mijlen.

Het is een heerlijke tocht, niet teveel en niet te weinig wind, we tikken zelfs de 10 knopen snelheid aan en binnen 5 uren lopen we de haven binnen. We zoeken een plekje langs de steiger maar dat valt niet mee. Er zijn 2 plekjes maar die ogen zo op afstand niet groot genoeg. We varen er een paar keer rustig langs om te kijken of t zou kunnen passen maar zijn niet overtuigd. Gelukkig is er een behulpzame schipper die met grote stappen uitmeet dat een plekje rond de 16 meter zou zijn, hetgeen inhoudt dat ons Bateleurtje (14 m) zou moeten passen. En ja hoor het lukt! In de middag wandelen we door Dunkerque en scoren Eclairs…

Franse Éclair is over de hele wereld bekend, het is een van de lekkerste taarten ooit! Éclair betekent “bliksemflits” en is al bijna 2 eeuwen oud.
In de avond bespreken we onze verdere tocht, gaan morgen door of toch een dagje blijven liggen..? Ach we kijken morgenochtend wel.

Dinsdag 21 juni Gerard wil nog wel een dagje hier blijven, oke doen we dat. Dan gaan we vandaag een vers visje scoren en dan ‘gooien’ we die vanavond op de Cobb. Euh zeebaars in t Frans, even googlen, loup de mer, euh hu dat begrijpen ze niet, moet bars of zo iets zijn afijn, doet u er maar deux we spreken vloeiend Frans 🙂  Maar er moet ook een Frans stokbroodje bij met wat kaasjes etc. Dat betekent ook op zoek naar een supermarkt. Dat blijkt nog wel even een dingetje maar uiteindelijk vinden we er een, een supergrote waar ook kleding ed wordt verkocht. Aardappelsalade dat vinden we niet, dan maar een paar piepers mee en zelf maken, we hebben tenslotte de tijd.

Donderdagmiddag 16 juni verkennen we t strand en verder brengen we deze dag luierend door.

Vrijdag 17 juni wanneer gaan we weer verder? Volgens de havenmeester komt er zondag windkracht 8, hetgeen inhoudt dat we pas maandag weer verder kunnen. Nou prima we gaan dan vandaag maar naar de markt en in de avond met het trammetje langs de kust naar een ander plaatsje, de Haan wordt t en t blijkt de moeite waard, hier geen hoge appartementencomplexen maar veel weelderige villa’s uit de 20ste eeuw en hotels. Tijdens onze wandeling passeren we een ijssalon die ook Brusselse en Luikse wafels verkoopt. Oooooh daar heb ik zin in! Even vragen wat precies het verschil is. De Brusselse wafel is strak en rechthoekig, luchtig en krokant niet heel zoet en de Luikse ovaal, vaster/compacter en veel zoeter. Weet je wat, ik kies voor de nog warme zoete Luikse met slagroom! Kan mij t schelen :-)…. ik kan achteraf wel zeggen hij was een tikkeltje!!!! machtig 🙂

Zaterdag 18 juni. Vandaag sluit Gerard aan. We zijn al vroeg uit de veren. Een warme dag kondigt zich weer aan en we besluiten even langs het strand te lopen met onze voetjes in het water, wat een heerlijkheid, je zal hier aan de kust wonen…
‘ns even kijken wat kost hier een appartementje aan zee 2/3 kamers gemiddeld zo’n € 250.000, dat is nog te doen.

Rond 8 uur probeer ik met mijn vader te videobellen via WhatsApp. Zou hij mijn uitleg nog onthouden hebben? Ja hoor, ik zie m in beeld!! Geweldig pa, gezellig even samen babbelen. Gaan we vaker doen.

Rond 12 uur arriveren Gerard en Caroline met hondje Mees van 9 maanden oud. We besluiten in de avond samen een hapje te eten. Ook komt het weer en de volgende bestemming ter sprake. We komen er unaniem op uit om maandag weer verder te gaan en wel naar Duinkerke in Frankrijk.
In de middag halen we een paar boodschappen en lopen door een soort van evenementenpark terug. Het is er een drukte van belang. Wat een leuk concept, in het midden staat een soort paviljoen met daaromheen sjeu de boule gelegenheid, ’n springkussen, midget golfbanen, skelter- fiets- driewieler banen, en dit alles tussen veel groen,  prachtig aangelegd en mooi onderhouden. Dit concept zagen wij in de plaats De Haan ook terug. De Belgen weten wel wat gezelligheid is 🙂
Voor het slapen gaan controleert Pieter nog even extra de lijnen, want de wind trekt behoorlijk aan.

Zondag 19 juni Zooo dat is even wennen, als we wakker worden regent ’t en de temperatuur is aanzienlijk gedaald, graadje of 14. We storten ons op ’t blog. Hoe werkt t ook alweer…? Als t droog wordt waaien we even heerlijk uit, ach dat heeft ook wel weer wat :-). We lopen langs een snackbar op de terugweg. We kunnen België toch niet verlaten zonder het eten van Vlaamse frieten, toch?

Op 15 juni staan dan de lichten op groen om de zeilen voor het eerst dit seizoen te hijsen, dit alles met een enorm dubbel gevoel. We gaan richting het zuiden zo hebben we besloten en zien wel hoever we komen, België, Frankrijk, kanaaleilanden….

Zeilvriend Gerard is al eerder vertrokken en ligt op ons te ‘wachten’ in Zeeland. Omdat de weersvoorspelling voor donderdag en vrijdag minder gunstig is, overwegen we om een nacht door te halen en vanuit Lelystad direct te zeilen naar het Belgische Blankenberge. Maar euh we hebben nog helemaal geen mijlen gemaakt dit jaar, we weten niet eens of het grootzeil nog wil uitrollen??

Weet je wat, we gaan eerst door Amsterdam naar IJmuiden en dan kijken we wel of we door willen naar Scheveningen en dan weer of we doorgaan naar Cadzand of Blankenberge. Goed plan doen we!

Zo rond half 9 verlaten we de thuishaven, even wachten bij de houtribsluis en dan mogen we aansluiten achter de beroepsvaart, ach joh we kunnen t nog hoor. ’t Verloopt soepel en dat geeft de burgers (ik bedoel zeilers) moed. Ook door t kanaal bij Amsterdam al motorend gaat alles prima, wel goed opletten op de pontjes 🙂 Dan eindelijk op de Noordzee,  de zeilen hijsen en dat werkt! Zoo lekker hoor die zoute lucht en niet onbelangrijk de zon schijnt uitbundig.

De wind komt schuin van achteren en dat is relaxt varen. We worden steeds enthousiaster over onze plannen om de nacht door te varen. Even rekenen… dat scheelt ons waarschijnlijk wel 100 euro aan brandstof, want donderdag staat er nauwelijks wind dus moeten we dan van Scheveningen naar België helemaal op de motor. Oke we gaan er gewoon voor. 25 uren non stop dus. Pfff…. even slikken toch, is dit de juiste beslissing…?

De wind doet in de nacht niet helemaal wat de voorspelling heeft aangegeven. Hij zou meer naar het Oosten draaien maar blijft hangen in de noordhoek hetgeen voor veel geklepper van de zeilen zorgt. Miranda doet nog wel een oogje dicht, maar Pieter vindt maar weinig rust. Uiteindelijk valt de wind rond een uur of 4 weg en gaan we verder op de motor, rond half 9 varen we Blankenberge binnen, yes het is gelukt. We gaan hier ‘ns heerlijk uitrusten.

Gaat het er dit jaar nog van komen?

Pieter werkt sinds oktober vorig jaar niet meer en kan zich dus goed voorbereiden op het nieuwe vaarseizoen. Hij heeft grote plannen, vorig jaar is de rubberboot stuk gegaan en voor langere reizen straks acht hij een bijboot met een harde onderkant noodzakelijk :-). Na uitgebreide studie is hij uitgekomen op en AB 9,5 ALS met een Honda buitenboordmotor van 15 pk, ja ja als je t doet moet je t goed doen!

Vanaf maart voert Pieter nog wat upgrades uit aan de boot, zoals USB aansluitingen in de diverse hutten zodat we makkelijker onze telefoons etc. kunnen opladen. Ook worden er kleine ventilatoren aangeschaft zodat we wat luchtverversing hebben straks in warmere oorden. Samen met medewerkers van fa. Mastervolt wordt de gehele energie voorziening nog een keer doorgenomen en worden op de diverse laadregelaars temperatuur compensatie van de accu’s aangebracht.

Om zo’n bijboot goed te ‘vervoeren’ moet er een RVS-staalconstructie, een zogenaamde davits, achter op de boot worden gemaakt. Hiervoor wordt een speciale monteur ingevlogen. Maar door Corona duurt alles veel langer dan bedacht en de constructie wordt uiteindelijk pas half april aangebracht.

De boot gaat er 3 mei (voor 1 week) nog het water uit voor ’t z.g. knippen en scheren. Dat lijkt te verlopen volgens planning totdat er wat vreemde plekjes in de scheepshuid worden ontdekt, oh jeee…  Eenzelfde soort scheurtjes die 3 jaren geleden aan stuurboordzijde zaten, nu aan bakboord.  De expert van Flevo Marina bekijkt de kwestie en het is herstelbaar, dat is het ‘goede’ nieuws. Maar wat een tegenvaller!!
Maar we gaan 8 juni op vakantie, kunt u voor die tijd de boel nog fixen?? Zou moeten lukken…….

Dan komt er nog een heel ander zeer verdrietig bericht  mijn moeder wil graag het aardse verlaten, op 7 juni sluit zij haar ogen en 13 juni is de crematiebijeenkomst.

Helaas, helaas de bakker was toch niet open op zondag dus geen koffiebroodjes.

De Jumbo is wel om 08.00 uur open en Pieter haalt versgebakken broodjes en al schrale troost een puddingbroodje voor bij de koffie. Niet te vergelijken met wat we voor ogen hadden maar oké.

Het is bladstil in de haven en als we in de kuip komen ligt er vlak achter ons schip een zwaan te slapen. Een mooi een vreedzaam plaatje.

Om 10.00 uur trossen los en we wurmen ons uit de box, gelukt. Op weg naar onze thuishaven de laatste vaartocht van deze vakantie. Wat ons betreft had de vakantie nog wel wat langer mogen duren, bijna acht weken zijn omgevlogen en niets is verlopen zoals van te voren bedacht. 8 weken samen met Gerard en Joke zijn er helaas maar twee geworden. Gelukkig vervolgen zij vanaf afgelopen week hun reis weer. Boven alles hebben we het samen heel fijn gehad en leuke dingen meegemaakt.

We liggen weer op ons vertrouwde stekkie;

Och jee wat is er gebeurd? We hebben geen last gehad van de aggregaten, maar de boot zit onder de knutten en de vliegen!! We hebben wat luikjes laten openstaan, wat een toestand… 🙁

Op het dek hetzelfde verhaal, zelfs met water wegspuiten biedt geen oplossing. Wat jammer, we hadden graag met dit heerlijke weer nog een dag/ nachtje gebleven.

We zetten daarom maar koers naar onze thuishaven Lelystad, omdat er vandaag redelijk wat wind staat, zondag is er nauwelijks wind en maandag staat deze ongunstig en is het onstuimiger.

Aan ons avontuurtje komt eerder aan een eind dan verwacht. De komende laatste vakantieweek gaan we schoonmaken en eerder naar huis dan gepland. Het gewone leven gaan we dan weer oppakken en onze bazen vanaf 12 juli verblijden.

Maar ja, bij Pieter is niets altijd helemaal zeker en halverwege de tocht wijzigt hij de koers richting Lemmer. Waarom dan vraag ik? Even kijken of we daar morgen nog zo’n overheerlijk koffiebroodje kunnen scoren, die Gerard voor ons had meegenomen vorig seizoen, is zijn antwoord. Oké dan, daar sluit ik mee dan geheel vrijwillig bij aan. We leggen in Lemmer aan in Jachthaven Lemster Baai, piepklein maar met een gezellige en vriendelijke havenmeester. We glijden met de boot door de plompenbladeren zover mogelijk een box in waar we net tussen de palen passen. Dan steken we aan de achterkant nog wel twee meter uit, maar dat is geen probleem volgens de havenmeester. O ja morgen is het zondag, is de bakker dan wel open? straks maar even langslopen om te kijken.

Ja hoor als we even op zijn klaart het weer al snel op. Douchen, bakje kwark, kopje koffie en dan lijnen los op zoek naar een nabijgelegen ankerplekje. Lekker rustig op ‘ t water…….

Het plekje dat Pieter voor ogen heeft, blijkt best ondiep… doen we het wel? Ja er liggen nog een paar boten dus moet kunnen. Er liggen rode en groene boeien deze geven de vaargeul aan. Wij ankeren voor de zekerheid toch maar iets binnen de geul (dat mag eigenlijk niet) weten we zeker dat het diep genoeg is. Later op de middag komen er meer schepen die voor anker gaan buiten de vaargeul dan is het dus toch diep genoeg, goed te weten voor een volgend keer.

Rond 21.00 uur in de avond komt er een cruiseschip onze kant op .. huh wat komt die doen. gaat die ook voor anker of aan de remming?.. er is geen stroom aanwezig dus de aggregaten zullen vannacht (hoorbaar) blijven draaien… goed idee dat voor anker gaan…lekker rustig…not :-):-)

Morgen maar even bekijken of we hier nog een nachtje willen blijven…

Paar uurtjes heerlijk gezeild vandaag van Makkum naar Medemblik. We haalden zelfs ruim 7 knopen ( = ca 12 km/per uur). En dit keer volledig op de wind! Wel voor de zekerheid toen de wind boven de 15 windknopen (3 beaufort) kwam een rif (= verkleinen van een zeil) gezet in het grootzeil.

Nadat we de haven van Makkum uitvaren moeten we eerst langs een groot windpark dat in aanbouw is. Van sommige molens staat alleen nog de voet…

In de haven krijgen wij een box toegewezen recht tegenover het jacht van het beroemde zeilmeisje Laura Dekker (ze zeilde op 14 jarige leeftijd de wereld rond), ze heeft inmiddels zelf een kindje, voor wat het waard is :-). Leuk om te lezen:

Morgen gaan we waarschijnlijk als t weer het toelaat een nachtje voor anker….