Gisteren zo heerlijk warm, vandaag bewolkt en koud. Gatver! Om 08.15 uur zetten we koers richting Dungeness. We zijn de haven nog niet uit of de kraanlijn wappert vrolijk los in de rondte! Wat is dit nu? Ik krijg het commando het schip in de wind te ‘gooien’ en de stopper van de kraanlijn te ontsluiten, zodat Pieter kan proberen de kraanlijn te vangen!!! Als het mis gaat bestaat het risico dat het einde van de kraanlijn boven in de mast eindigt. Iets minder groot risico is dat Pieter overboord gaat tijdens deze exercitie. Maar gelukkig, het lukt ons in alle rust, geen paniek! Dat is een door ons onlangs gemaakte afspraak. Wanneer er wat onverwachts gebeurt, blijven we allereerst rustig naar elkaar toe. We maken een plan en voeren het dan pas uit.  ’t Leven op een schip vereist goede en heldere communicatie (waar niet .. 🙂 ) en we doen ieder op ons eigen manier ons best.
Zodra we de boot goed op koers hebben, merken we dat de boot harder loopt dan verwacht. We halen meer dan 8 knopen snelheid. De windvlagen zijn soms zo stevig dat mijnheer Bateleur ook uit zijn roertje wil lopen. Maar na enkele uren, zodra wij ongeveer op (de) Engelse (water)bodem zijn aangekomen, en voor de 3e keer de gastenvlag hebben verwisseld,
breekt de zon door en kunnen wij ons vermaken met onderstaande plaatjes.
Op een uur varen van Brighton krijgen we wat problemen met de energievoorziening, omvormer 12/220V trekt met hun verbruikers teveel vermogen. We schakelen wat apparatuur uit om batterijvermogen te sparen, waaronder onze navigatiecomputer, waardoor het laatste stukje afgelegde route van deze trip niet meer zichtbaar zal zijn op de bekende plaatjes.
Wanneer wij de haven Brighton binnenlopen, moeten wij flink zoeken naar een passend plekje, ik bedoel eigenlijk plek, want voor een schip van deze grootte zijn echt veel minder mogelijkheden. Ja elk voordeel heeft ook zijn nadeel 🙂 . Uit de boeken hadden we al gehaald dat visitors alleen konden aanleggen direct bij binnenkomst bij de eerste 2 steigers. We zien 1 plek en maneuvreren hier naartoe, halverwege komen we niet verder, met de kiel aan de grond. Dan maar langszij bij een boot uit Frankrijk, even aan mevrouw vragen of dit kan? Ja hoor, dat kan, maar mevrouw rent eerst even naar binnen om wat kleding over haar bikini aan te trekken. Daarna is ze in de gelegenheid om onze lijntjes aan te pakken. Ja je hebt watersporters en (Franse) watersporters.
Plannen voor morgen, hebben we nu nog even niet, behalve naar dochter en kleinzoon bellen om te vragen hoe het gaat.



