Vandaag hoeven we even niets. We luieren en gaan de Cowes verkennen. In de middag luieren we verder in de kuip. Er is veel reuring in de haven. Wat blijkt na een praatje met de Harbour Master, in het weekend is het hier topdrukte, en op maandag is het weer uitgestorven. Wij blij dat we gisteren (vrijdag) zijn aangekomen! 🙂

We nemen vanuit onze luie positie de drukte waar. De Harbour Masters varen rond in snelle rubberboten. Ze begeleiden de schepen en geven aan waar en hoe aan te leggen. Wij liggen in een kommetje van ca 22 m bij 60 m. De ene boot na de andere wordt naast elkaar gelegd, soms liggen er wel 6 op rij. Gelukkig nog steeds niet aan onze boot. Dit zou namelijk betekenen dat al deze mensen over jouw voordek heen moeten om op de steiger te komen. 3 boten verbonden aan jouw boot met gemiddeld 3 mensen aan boord, dat kan zo maar betekenen dat er 9 mensen met regelmaat op- en afstappen van jouw boot.

Maar op een gegeven moment geeft een eigenaar aan dat het gekkenwerk is als een zoveelste boot op rij moet aanleggen. Ook wij ontspringen de dans dus niet, een heel aardige Engels echtpaar waarvan de man de respectabele leeftijd van 80 jaar heeft vraagt of hij dan bij ons kan aanleggen. Of course no problem (;-))! Er ontstaat tussen Pieter en de aardige man een hele verhandeling hoe de boot het beste kan worden vastgemaakt. Maar de oude baas is onvermurwbaar, hij doet het altijd op zijn manier en wil dat nu dus ook zo. Ook geen probleem! 🙂 Later hebben wij nog een heel leuk gesprek met de oude baas. Hij zeilt al vanaf zijn 18e jaar en heeft verschillende boten gehad. Op de vraag van Pieter waarom het de Engelse vlag niet voert, wat eigenlijk een verplichting is, ontstaat er een hele conversatie. Deze man heeft een uitgesproken mening over de Brexit. Hij vindt het immoreel wat er is gebeurd en noemt de voorstanders van de Brexit landgenoten die vanuit de wieg zijn grootgebracht met het idee dat Britten de wereld regeren of anders gezegd over de wereld heersen. Uit protest hiertegen voert hij dus geen Britse nationale vlag meer op zijn boot en is van plan om zijn boot in Frankrijk te gaan neerleggen.

In de avond eten wij ouderwets hamburgers met een broodje, de favoriet van Pieter. Morgen nog een dagje in de Cowes en dan kijken waar de wind ons gaat brengen. We moeten helaas wel de terugreis gaan plannen anders krijgen we straks ruzie met onze werkgevers, (niet op tijd terug).

Vertrek staat gepland om 10.00 uur. Wil nog het blog bijwerken, vaat doen, dat wordt dan nog even aanpoten 🙂 . Het plan voor het wegvaren is gemaakt, voorkant schip los en dan de achterkant en dan achteruit wegvaren (we liggen langzij een andere boot afgemeerd). En voor het totale plaatje, achter ons liggen ook 2 schepen aan elkaar idem dito aan de steiger aan de overkant, de overblijvende vrije doorgang is niet meer dan ik schat 8 meter (en wij zijn al 4 meter breed). Achteruit manoeuvreren en dan vervolgens kwartslag keren richting havenuitgang.

Maar waar we geen rekening mee hebben gehouden is de stroom en die duwt ons in de richting van de achter ons liggende boot. Gelukkig hangen de stootwillen op de juiste plekken en loopt de manoeuvre goed af, wel onder ‘scherp’ toeziend oog van de eigenaar van het schip dat we passeren. So far so good!

Nu weer de grote ‘plas’ op, langs Portsmouth richter de the Isle of Wight, we hebben een nieuwe bestemming. De Kanaaleilanden zijn waarschijnlijk niet meer haalbaar, normaal staat er rond dit jaargetijde een zuid-westen wind en nu is het bijna constant noord-oost. Zoals het er nu naar uitziet, zal onze terugweg kruisend zijn, van Engeland naar Frankrijk en van Frankrijk weer naar Nederland etc. Leuke sport, nietwaar?

Het is lekker weer en we zetten zelfs de bimini op en laten de buiskap neer. Dat geeft weer een heel andere view!! Oh ja en tussendoor zetten we ook nog de gennaker op die vandaag wel een heel eigen wil heeft. Alle hens aan dek want deze is meermalen gedraaid. Dit komt omdat de wind van linksachter en dan weer van rechtsachter komt. Tot 2x toe moeten we het zeil uit de war halen, de hele slurf moet dan over het zeil van zeker 16 meter worden getrokken en dat allemaal op het ‘wiebelende’ voordek. Maar oefening baart kunst zullen we maar zeggen.

Om ca 19.00 uur lopen we de haven binnen. we weten gauw een plekje te vinden, het aanleggen gaat volgens het boekje. Chapeaux!

Vandaag maar een dagje rustig aan en beetje door Brighton wandelen. Wat opvalt is dat de Engelsen minder hoffelijk lijken te zijn of komt het door de grootte van de stad. De stad heeft net als Scheveningen een heel grote pier (Brighton Pier ofwel Palace Pier genoemd) met allerlei attracties. De pier staat op de monumentenlijst. Nog even ter vergelijking Scheveningen heeft ca 55.000 inwoners en Brighton ruim het viervoudige aantal.

Ik merk dat zo’n grote stad mij niet zo trekt, geef mij maar de kneuterigheid van het kleinschalige…word ik nu oud? 🙂 Nee!! Altijd al gehad!

In de middag doen wij wat potjes Backgammon en Domino. Piet is supergoed in Backgammon het eindigt in 3-1 (we deden de beste uit 5)…hm… de beloning is dat de winnaar mag zeggen wat we met het eten doen. Hij besluit dat hij vlees buiten de deur wil eten. Begrijp me niet verkeerd :-). Direct rondom de Marina zijn allemaal restaurantjes gelegen, er is vast wat voor ons bij. We vragen aan de receptioniste van de marina die wij toevallig tegen het lijf lopen of ze een tip heeft. Her first question is: What do you want to eat? Kijk daar kunnen we wat mee. Pieter wil graag kip eten. Oké than you have to go to Nando’s. Thank you very much!

Het blijkt een soort McDonalds te zijn, maar geen probleem, we willen gewoon wat simpels. Je moet je bestelling opgeven aan de balie en dan komen ze het wel brengen, oh dat valt weer mee 🙂 . Vergeet ik te vertellen dat we de Chicken very spicy hebben gekozen. Ondertussen zien we regelmatig een zeer uit de kluiten gewassen zeemeeuw op een vlak nabije lantaarnpaal zitten. Niks aan de hand 🙂

Het eten wordt inderdaad geserveerd en we worden nog steeds gezelschap gehouden door de naar het lijkt ietwat ongedurige zeemeeuw. Het zal toch niet zo zijn dat hij op ons eten aast, grappen wij tegen elkaar. Nee joh zo’n enorme vogel…wat zeg je …voordat we het in de gaten hebben is de hot spicy chicken verdwenen. In a split second, ongelooflijk! Pieter heeft nog de tegenwoordigheid van geest om met zijn hand een zwaai te maken richting de vogel maar het mag niet baten. Pieter vliegt naar het personeel om het verhaal te doen, dit hebben zij al vaker meegemaakt en gelukkig wordt er een nieuw stukje vlees geserveerd. Voor de zekerheid gaan we maar aan een overdekt tafeltje zitten, want de zeemeeuw zit binnen een mum van tijd weer op zijn stek. Smaakte het niet of wellicht smaakte het naar meer?!

Gisteren zo heerlijk warm, vandaag bewolkt en koud. Gatver! Om 08.15 uur zetten we koers richting Dungeness. We zijn de haven nog niet uit of de kraanlijn wappert vrolijk los in de rondte! Wat is dit nu? Ik krijg het commando het schip in de wind te ‘gooien’ en de stopper van de kraanlijn te ontsluiten, zodat Pieter kan proberen de kraanlijn te vangen!!! Als het mis gaat bestaat het risico dat het einde van de kraanlijn boven in de mast eindigt. Iets minder groot risico is dat Pieter overboord gaat tijdens deze exercitie. Maar gelukkig, het lukt ons in alle rust, geen paniek! Dat is een door ons onlangs gemaakte afspraak. Wanneer er wat onverwachts gebeurt, blijven we allereerst rustig naar elkaar toe. We maken een plan en voeren het dan pas uit.  ’t Leven op een schip vereist goede en heldere communicatie (waar niet .. 🙂 ) en we doen ieder op ons eigen manier ons best.

Zodra we de boot goed op koers hebben, merken we dat de boot harder loopt dan verwacht. We halen meer dan 8 knopen snelheid. De windvlagen zijn soms zo stevig dat mijnheer Bateleur ook uit zijn roertje wil lopen. Maar na enkele uren, zodra wij ongeveer op (de) Engelse (water)bodem zijn aangekomen, en voor de 3e keer de gastenvlag hebben verwisseld,

breekt de zon door en kunnen wij ons vermaken met onderstaande plaatjes.

Op een uur varen van Brighton krijgen we wat problemen met de energievoorziening, omvormer 12/220V trekt met hun verbruikers teveel vermogen. We schakelen wat apparatuur uit om batterijvermogen te sparen, waaronder onze navigatiecomputer, waardoor het laatste stukje afgelegde route van deze trip niet meer zichtbaar zal zijn op de bekende plaatjes.

Wanneer wij de haven Brighton binnenlopen, moeten wij flink zoeken naar een passend plekje, ik bedoel eigenlijk plek, want voor een schip van deze grootte zijn echt veel minder mogelijkheden. Ja elk voordeel heeft ook zijn nadeel 🙂 . Uit de boeken hadden we al gehaald dat visitors alleen konden aanleggen direct bij binnenkomst bij de eerste 2 steigers. We zien 1 plek en maneuvreren hier naartoe, halverwege komen we niet verder, met de kiel aan de grond. Dan maar langszij bij een boot uit Frankrijk, even aan mevrouw vragen of dit kan? Ja hoor, dat kan, maar mevrouw rent eerst even naar binnen om wat kleding over haar bikini aan te trekken. Daarna is ze in de gelegenheid om onze lijntjes aan te pakken. Ja je hebt watersporters en (Franse) watersporters.

Plannen voor morgen, hebben we nu nog even niet, behalve naar dochter en kleinzoon bellen om te vragen hoe het gaat.